Menu główne
Teoria pacynkowego podrywu
Spektakl inspirowany „Paradami” Jana Potockiego to przewrotna, pełna ironii i subtelnego humoru opowieść o ludzkich relacjach – tych najbliższych i najbardziej uwikłanych. Aktorzy w żywym planie prowadzą widza przez serię scen balansujących między farsą a intymnym wyznaniem, w których groteska spotyka się z prawdą o emocjach, od których tak często uciekamy.
Integralną częścią przedstawienia są pacynki – nie tylko jako element estetyczny, lecz przede wszystkim jako znaczący symbol. Towarzyszą aktorom niemal nieustannie, stając się ich przedłużeniem, maską i schronieniem. To właśnie w nich bohaterowie ukrywają to, co niewygodne: lęk, bezradność, wstyd czy niespełnione pragnienia. Gdy bezpośrednia konfrontacja okazuje się zbyt trudna, to pacynka przejmuje głos.
Spektakl przygląda się z bliska relacji damsko-męskiej – pełnej napięć, niedopowiedzeń i gry pozorów – oraz więzi między dzieckiem a rodzicem, gdzie miłość splata się z oczekiwaniami i rozczarowaniem. Twórcy z czułością, ale i przenikliwością pokazują, jak często zamiast szczerej rozmowy wybieramy rolę, jak łatwo chowamy się za formą, którą sami tworzymy.
To teatralna opowieść o potrzebie bliskości i jednoczesnym lęku przed nią. O tym, jak uczymy się grać, najpierw przed innymi, potem przed sobą, aż w końcu trudno nam odróżnić maskę od własnej twarzy.
Twórcy:
- autor Jan Potocki
- reżyseria i scenografia Adrianna Maliszewska
- muzyka Dawid Matuszczak
- realizacja światła Piotr Regdos
Obsada:
- Hanna Kloska
- Pola Burczyk
- Jagoda Latuszkiewicz
- Julia Jacek
- Łukasz Tarnówka
- Marcin Weron
- Jakub Galon
- Jakub Penar
Informacje
Zajrzyj za kulisy naszego świata:
Galeria
Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie(AST) została założona w 1946 roku przez Juliusza Osterwę, w wyniku połączenia trzech działających w Krakowie studiów: Studia Aktorskiego przy Starym Teatrze, Studia Aktorskiego przy Teatrze im. J. Słowackiego oraz Studia Dramatycznego Iwo Galla. W pierwszym okresie swego istnienia, pod nazwą Państwowa Szkoła Dramatyczna, Uczelnia kształciła aktorów dramatycznych w toku trzyletnich studiów.
W 1948 roku zmieniono nazwę na Państwową Wyższą Szkołę Aktorską, wtedy też przedłużono okres studiów do czterech lat.
W 1954 r. zmieniono nazwę na: Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna, a w 1955 r. Ludwik Solski został patronem PWST.
Obecna nazwa: Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, obowiązuje od 1 października 2017 r.
W latach 1954 – 1964 Uczelnia kształciła również aktorów na Oddziale Lalkarskim w Krakowie (absolwentami tego kierunku byli m.in. Maja Komorowska, Ryszard Cieślak, Kazimierz Kaczor). W nowym kształcie specjalizacja lalkarska została reaktywowana w 1972 r. już jako samodzielny Wydział Lalkarski z siedzibą we Wrocławiu.
W krakowskiej AST prowadzone są również studia na kierunku reżyseria. Pierwotnie wydział został powołany w 1955 r., ale ze względów organizacyjnych przetrwał tylko do 1962 r. Absolwentami Wydziału Reżyserii byli m. in.: Mieczysław Górkiewicz, Jerzy Grotowski, Halina Gryglaszewska. Ponownie Wydział Reżyserii Dramatu powołał Rektor Jerzy Krasowski w 1973 r. Do tej pory Wydział wykształcił około stu reżyserów, tworząc wizerunek polskiego teatru współczesnego (m.in. Mikołaj Grabowski, Krystian Lupa, Edward Lubaszenko, Anna Polony, Krzysztof Babicki, Tadeusz Bradecki, Andrzej Dziuk, Waldemar Zawodziński, Anna Augustynowicz, Grzegorz Jarzyna, Krzysztof Warlikowski).
Obecnie AST kształci studentów w ramach jednolitych stacjonarnych studiów magisterskich, które na kierunku aktorstwo trwają 9 semestrów, a na kierunku reżyseria 10 semestrów. Posiada 5 wydziałów: Wydział Aktorski i Wydział Reżyserii Dramatu w Krakowie, Wydział Aktorski i Wydział Lalkarski w Filii we Wrocławiu oraz Wydział Teatru Tańca w Filii w Bytomiu. Filia AST we Wrocławiu prowadzi również kształcenie w ramach Podyplomowego Studium Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży.