Przedstawienie „Święci osiedlowi” w reżyserii Kamila Katolika to lalkowy spektakl jednego aktora, powstały na podstawie „Żywotów świętych osiedlowych” autorstwa Lidii Amejko. Nawiązuje formą do popularnych w średniowieczu żywotów świętych, ukazujących ich czyny i przykłady męczeństwa, co w założeniu miało rozpowszechniać umoralniające wzorce i postawy. Tymczasem świat przedstawiony w spektaklu to pospolite osiedle, współczesne blokowisko, na którym rozgrywają się losy jego mieszkańców. Widzowie z bezpiecznej perspektywy, wiedzeni opowieścią wszechwiedzącego narratora, wtajemniczani są w perypetie kolejnych bohaterów, niczym w biografie świętych. Osiedle jawi się jako uniwersum nad którym czuwa Bóg Stworzyciel, ale historie śmiertelników przewrotnie obnażają nieudolność Stwórcy, podważając wiarę w ład boskiej kreacji i sens aktu tworzenia. Świat jaki wyłania się z tych opowieści jest ułomny i niedoskonały, groteska przeplata się z tragedią, a obok zabawnych i wzruszających anegdot, przed oczami widza rozgrywają się również smutne i wstrząsające historie. Nie ma cudownych zdarzeń i niezwykłych boskich interwencji, a cierpienie nie zbawia ani bohaterów, ani społeczności w której żyją. Obok siebie egzystuje natomiast obojętność na cudzą krzywdę, brak empatii i sumienia, egoizm, konsumpcyjne podejście do świata, co składa się na zło, które dotyka bohaterów. Współcześni święci osiedlowi żyją bez poczucia wyższego celu i boskości doświadczają tylko przypadkowo. Spektakl zmusza do refleksji nad sensem ludzkiego bycia i powiązanego z nim cierpienia, ale przede wszystkim nad kondycją człowieka współczesnego.
Przedstawienie wykorzystuje techniki lalkarskie, a formą nawiązuje do średniowiecznego misterium. Miniaturowy świat, tworzony bezładnie przez Demiurga na oczach widza, wyłania się z ciemności, a plan akcji ogranicza się do jednego mansjonu – starego, rozmontowanego akordeonu, stanowiącego tło dla kolejnych epizodów. Akcja nie ma jednego bohatera w rozumieniu dramatu klasycznego, szeregowo i epizodycznie pojawiają się kolejne postacie w formie uproszczonych i symbolicznych lalek. Ta tymczasowość konstrukcji i banalna proweniencja poszczególnych elementów scenicznych, wykonanych z przedmiotów codziennego użytku, podkreślają pospolitość, miałkość i przyziemność przedstawionego świata. Widowisku towarzyszy muzyka na żywo, rytmiczne dźwięki perkusji oraz melodie grane na akordeonie. Spektakl ze względu na skromną i mobilną scenografię może być odgrywany tak jak dawne misteria w dowolnym miejscu, także pod gołym niebem, na rynkach, placach miejskich.

Pierwszą premierą teatru był spektakl dla najmłodszych widzów pt.”Pan Kuleczka” na podstawie opowiadań Wojciech Widłaka. Spektakl z powodzeniem prezentowany był m.in. na Międzynarodowym Festiwalu „Korczak” – Więcej niż teatr- w 2008r w Warszawie, w Białostockim Teatrze Lalek, w Zamku Sieleckim w Sosnowcu.
Kolejną realizacją teatru był spektakl „Święci osiedlowi” – na podstawie tekstu Lidii Amejko „Żywoty Świętych osiedlowych”. Zadaniem spektaklu jest przybliżenie szerszej publiczności specyfiki teatru lalek. Konsekwencją zadania jest realizacja spektaklu w różnych nie typowych miejscach. I tak na przykład m.in. spektakl dwukrotnie prezentowany został w szybie ćwiczebnej kopalni Sztygarka w Dąbrowie Górniczej, w galerii „Na Wzgórzu” w Bielsku-Białej, w Centrum Scenografii Polskiej w Katowicach, Teatralna Maszyna Pszczyna, czy wreszcie na VII Międzynarodowym Festiwalu Solistów Lalkarzy w Łodzi, Festiwal Nocne Teatralia Strachy w Krośnie, Festiwal Pro-kontra Szczecin, Karbidka w Siemianowicach Śląskich.
Ostatnią premierą teatru była zaadaptowana na potrzeby sceny powieść M. Ende „Wunschpunsch albo Szatanarhistorygenialkoholimpijski eliksir”. Premiera spektaklu odbyła się podczas Metropolitarnej Nocy Teatrów w 2012 roku. Do realizacji dołączył się Jacek Wierzchowski – muzyka i Pavel Hubiczka – scenografia.
Realizacja premiery „Wyrywacz serc” – realizacja programu Off Polska 2022. Udział w festiwalach: Ogólnopolskim Festiwalu Teatru Alternatywnego „Klamra” w Toruniu oraz Międzynarodowy Festiwal Teatrów Offowych „Pociąg do Miasta” Gdynia 2023. W realizacji spektakli towarzyszą nam aktorzy – absolwenci Lalkarskich Wydziałów Akademii Teatralnej.
Teatr Zielone Słońce to kreatywna, interdyscyplinarna inicjatywa artystyczna z Dąbrowy Górniczej. Specjalizuje się w teatrze formy, lalki i przedmiotu łącząc elementy plastyki, muzyki i tańca. Ich spektakle — od metafizycznego „Pana Kuleczki”, przez groteskowo-symboliczne „Święci osiedlowi”, po surrealistycznego „Wyrywacza serc” — są malownicze i angażujące. Zrównoważona treść adekwatnie wypełniona formą angażuje widza jakby podwójnie, a lalki i formy teatralne prowadzą niezwykłą narrację przeprowadzając widza w skupieniu przez całość spektaklu.
Idea i cele czyli mały manifest:
…czas to dla nas jakość spotkania z człowiekiem – widzem, partnerem we współpracy…
– nie jesteśmy teatrzykiem, ale teatrem; nie oszukujemy lecz gramy
– w teatrze uznajemy kolejność: treść>myśl>forma
– w teatrze uznajemy kolejność: edukacja>zabawa
– dążymy do stworzenia teatru rodzinnego, familijnego w odniesieniu do szeroko pojętego teatru lalki i przedmiotu.
W swoich projektach wykraczamy poza konwencję i kanon repertuarowych teatrów młodego widza stawiając na różnorodność środków wyrazu.
Chcemy wykształcić pokolenie młodych ludzi, którzy następnie staną się dorosłą widownią – rozwiniętą i dojrzałą. W spektaklach zależy nam na atmosferze „spotkania”